Misschien begint het juist hier. In de stilte die ontstaat nu zoveel wegvalt. Want terwijl ik dit schrijf, merk ik dat het niet alleen gaat over wat er gebeurt, maar over wat er in mij klinkt.
Woorden die richting geven
aan hoe ik mijzelf zie.
Over wie ik ben.
Over wat ik waard ben.
Deze reeks is ontstaan onderweg.
In momenten van stilte, begrenzing en vragen
Waar geen snelle antwoorden op kwamen.
Het zijn overdenkingen over identiteit en loslaten.
Over wat wegvalt.
En over wat blijft.
Niet om iets uit te leggen of op te lossen,
Maar om ruimte te maken.
Om even stil te staan
Bij het leven zoals het zich aandient.
Zoals in een tuin:
Niet alles bloeit tegelijk,
Maar alles mag er zijn.
Steeds vaker merk ik hoe bepalend
De woorden zijn die ik tegen mezelf zeg.
Soms zijn ze hard.
Soms vermomd als realistisch.
Soms klinken ze vertrouwd,
Omdat ik ze al zo lang met me meedraag
Dat ik ze voor waarheid ben gaan houden.
Je moet sterker zijn.
Je had meer moeten kunnen.
Dit is niet genoeg.
Het zijn stemmen die zich hebben gevormd
Door ervaringen, verwachtingen, rollen
En alles wat onderweg is blijven hangen.
En dan is daar de vraag
Die steeds opnieuw terugkomt:
Wat zeg ik dagelijks tegen mezelf?
En minstens zo belangrijk:
Wat zegt God over wie ik ben?
Die twee lopen niet altijd gelijk.
Ik kan geloven dat mijn waarde afhangt
Van wat ik doe,
Van wat ik draag,
Van wat ik volhoud.
Terwijl God mij steeds weer uitnodigt
Om te leven vanuit wie ik ben.
Niet verdiend.
Niet opgebouwd.
Maar gegeven.
Het vraagt oefening
Om die innerlijke stemmen te leren herkennen.
Om ze niet meteen te geloven.
Om ze naast Gods waarheid te durven leggen.
Niet door ze weg te drukken,
Maar door ze eerlijk onder ogen te zien.
Is dit waar?
Of ben ik dit gaan geloven?
Daar, in die ruimte,
Ontstaat langzaam iets nieuws.
Geen snelle verandering.
Geen grote omkeer.
Maar bewustwording.
Steeds vaker
Dit deel is het begin.
Het fundament van deze reeks.
Niet omdat hier alles duidelijk wordt,
Maar omdat hier zichtbaar wordt
Waar geloof, gedachten en overtuigingen
Elkaar raken.
En misschien begint loslaten wel precies hier:
Bij het erkennen
Dat niet elke stem in mij
De waarheid spreekt.
Reactie plaatsen
Reacties